Spring naar inhoud

Geneco Concert

december 9, 2010

Coming Saturday Marcel Worms will perform piece from the Blues project he has been initiating for quite some years. Although the concert is part of a meeting for composers only, I found it important the post the program on my blog. Indeed, when you would like to organize a concert inviting a very good pianist and wanting to hear fresh compositions, this blog might inspire you!

BIJEENKOMST GENECO
Sociëteit Arti et Amicitiae
11 december 2010
Marcel Worms – piano

1.Elizabeth Gaskill (USA/Nederland, 1950) – Blues for a busy night (2010)

2.Bram Kortekaas (Nederland, 1989) – Mental Hospital Blues (2010)

3.Mathieu Polak (1972) – Der Gasn Nigun (2006)

4.Stefan Koch (Duitsland / Nederland, – The Honorable VondelRangers 1967) Blues (2010)

5.Claudia Rumondor (Nederland, 1983) – “And maybe I seem a bit confused” Blues (2009)

6.Wilbert Bulsink (Nederland, 1983) – Half a Blues (2010)

7.Joey Roukens (Nederland, 1982) – Blues on a bright background (2007) 7’

Alle stukken zijn gecomponeerd voor en op verzoek van Marcel Worms

——————————————————————————————————-
TOELICHTING

Marcel Worms houdt zich al lange tijd bezig met het modern-klassieke repertoire, dat door de jazz beïnvloed is. Vanwege de prominente plaats die de blues in de jazzmuziek inneemt leek het hem een aantrekkelijk idee om een aantal Nederlandse componisten te vragen een bluesachtig werk voor hem te schrijven. Omdat de blues een duidelijk universeel element bezit, ontstond het idee om ook componisten uit de landen waar Marcel Worms concerten had gegeven of binnenkort zou geven, te vragen een bijdrage aan het project te leveren. Met de blues als ijkpunt kunnen verschillen in culturele achtergrond van de deelnemende componisten duidelijk naar voren komen. Zo schreven sinds 1996 al tegen de 200 componisten uit zo’n 50 verschillende landen op alle continenten een bijdrage. Deze stukken werden in vrijwel al die landen uitgevoerd.
Hoewel er geen waterdichte definitie van blues bestaat zijn de meeste jazzmusici het over één ding eens: het vermogen to play the blues is een vereiste om jazz te kunnen spelen. Kennelijk zijn er karakteristieke elementen in deze muziekvorm aanwezig, die na ruim honderd jaar nog steeds een stempel op de jazz drukken.
De blues heeft een aantal muzikale karakteristieken: het basis-akkoordenschema van de blues, dat uit de westerse muziek afkomstig is, beslaat meestal 12 maten. Hierin wordt gebruik gemaakt van akkoorden, die op drie verschillende trappen van de zeventonige toonladder gebouwd zijn (op de grondtoon, de vierde en de vijfde trap). Kenmerkender nog is de melodische lijn van de blues en het gebruik daarin van de zogenaamde blue notes – tonen met een niet scherp bepaalde toonhoogte, die ontstaan door verlaging van met name de derde en de zevende toon van de toonladder. De sterk gekleurde bluestoonladders bepalen in belangrijke mate de sfeer van de blues. Uiteindelijk is het die sfeer, die emotionele lading, die de blues het duidelijkst haar karakter geeft. Veeleer dan een bepaald vormschema is de blues dan ook te beschouwen als een state of mind en kennelijk één die nog actueel is.
Aan de deelnemende componisten is gevraagd in hun werk hun idee van die state of mind te verwerken, waarbij zij uiteraard vrij waren ook andere elementen van de blues al dan niet te gebruiken. In sommige stukken geeft de componist ruimte voor improvisatie.

Advertenties

From → Uncategorized

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: